ก็เหมือนชีวิตคนเราย่อมมีความไม่แน่นอน
ตอนนี้เราอาจกำลังยิ้ม . . . อีกประเดี๋ยว . . . เราก็อาจกำลังร้องไห้
แล้วอีกสักเดี๋ยว  . . .  เรากำลังหัวเราะก็ได้ ไม่มีอะไรแน่นอน . . .
ชีวิตก็เหมือนละคร แล้วแต่ว่าเรากำลังเล่นบทอะไร
มันมีทั้งสุข และทุกข์ คละเคล้ากันไป

โดยเฉพาะความรัก . . . มักเล่นตลกกับตัวละครเสมอ
ใครสุขสม . . . ก็ปลื้มกันไป
ใครทุกข์ตรม . . . ก็เศร้าหมองปวดร้าว
แต่ไม่ว่า เราจะต้องเล่นบทอะไร
เราก็ต้องยอมรับให้ได้ว่า . . . ไม่ว่าผิดหวัง  . . .  หรือว่าสมหวัง . . .
เราก็ต้องเผชิญกับความเป็นจริงให้ได้ …เพื่อตัวเราเอง

ยามสมหวัง . . . เราก็สุขใจ  . . .  และมีกำลังที่จะเดินต่อไปข้างหน้าอย่างเปี่ยมล้น

แม้ยามผิดหวัง . . . ถึงจะทุกข์ . . . แค่ไหน
เราก็ต้องมีกำลังเดินต่อไปข้างหน้าเช่นกัน
อย่ามัวแต่โทษว่าเป็นความผิดของใคร  . . .  หรือโทษฟ้าโทษดิน
หรือโทษคนโน้น คนนี้ โทษไม่เรื่อย ไม่สิ้นสุด

หากวันนี้ . . . เราอยากร้องไห้ . . . ก็ร้องเสียให้หมด . . .
ร้องเสียทีเดียวให้สุด . . . เท่าความผิดหวังและเสียใจที่มี
แล้วลุกขึ้น..เพื่อยิ้มรับกับวันใหม่ของเรา
เพราะไม่มีใครสุขได้ตลอด หรือทุกข์ไม่จบไม่สิ้น

อย่ายึดติดกับอดีตที่ผ่านมา ไม่ว่าสุข หรือ ทุกข์
เก็บอดีต . . . ไว้ในความทรงจำ . . . เพื่อเป็นคติเตือนใจ
ให้เราก้าวต่อไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง
ให้เราฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ ด้วยความแข็งแกร่ง

แค่เรามีสติ . . . ยึดมั่นใน . . .  พระพุทธ . . . พระธรรม . . . พระสงฆ์
หรือสิ่งที่เรานับถือ บูชา . . . ในดวงใจ เป็นที่มั่น
ถึงวันนี้ . . . จะไม่มีใครรักเรา . . . แต่จงจำไว้  . . .
ไม่มีใคร . . . รักเรา . . . มากเท่าตัวเราเอง . . .